papunta kami sa sm fairview ng ate keavy k0., sumakay ng tryk,, sumakay ng jeep. malamang, sa pag sakay naming iyon,, meron kaming naka sabay pumasok na mga ta0. normal na yon db? aun, may katabi ak0ng lalake. nakatingin. masamang maka tingin., akala mo. kakainin ako. pagkalipas ng ilang minutong naka-upo kami ni ate. "walang gagalaw. itigil nio ung jip." sumthin like that. lol. natakot ako. nanginig ako sa takot. unang beses na nakakita ako ng baril. masaklap pa. naka tutok sakin. pakiramdam ko sa mga oras na iyon, katapusan ko na. nag dasal na lamang ako habang umiiyak sa takot. wala akong magawa. baril katapat ko. ikinasa pa ng holduper na iyon ang kanyang baril sa aming harapan tsaka nia itinutok sakin. nakuha lahat ng gamit namin. ndi ko maintindihan kung bakit nakatutok na ang baril sakin, ndi ko parin makuhang bitawan ang telepono ko. hawak ko na sa bulsa ko. ayaw ko umalis sa pagkaka hawak ko sa celfone ko. hawak na rin ng mga magnanakaw. ndi ko maisip kung bakit ndi nila nakuha. msaya ako at naligtas ang celfone ko. xmpre. nag papasalamat pa rin ako sa Diyos at binuhay nia pa ako. sobrang sunod2 ang mga pangyayaring hindi kanais nais. ayon. nakaligtas kami sa kapahamakan. ndi naman namin malaman ng ate ko kung papano kami uuwi. wala kaming pera. lahat andun. mabuti na lang dahil mabait ung isang babae. inabutan kami ng pamasahe pauwi. 100. nag taxi kami. sa takot ko. pati un, kinwestion ko sa ate ko. kung mag tataxi pa ba kami dahil gabi na nga. nakakatakot. pero aun, nag taxi nalang kami pauwi, ndi rin kami naka uwi kaagad. pumunta pa kami sa bahay ng tita namin, grabe. susi ng bahay namin, nasa bag din ng ate ko. talagang lahat. haaaay.. grabe.. putang ina ng mga walang awang gumawa nun.. walang magawang matino sa buhay!!.. makarma sana kayo kaagad!.. salbahe kayo!!..